KE-R homeKościół Ewangelicko-Reformowany w RP

 

BEŁCHATÓW
Przed naszym Kościołem otwierają się nowe możliwości działania. To jednak wymaga nowego myślenia o Kościele, częstokroć zmiany utartych przyzwyczajeń, wyjścia poza obręb przyjętych dotąd rozwiązań i ustalonych schematów. Trzeba nam dziś się zastanowić nad tym, co zmienić, co wprowadzić nowego, jak wyjść szerzej ze Słowem o wierze do współczesnego człowieka, jak mu pomóc w różnych zagrożeniach i lękach – pisał ks. bp Marek Izdebski, przybliżając przed rokiem czytelnikom „Jednoty” parafię w Bełchatowie [„Jednota” 5/2002; w artykule tym znajdziemy też historię powstania OPIRO].
Nowa rzeczywistość w naszym kraju i związane z nią nowe wyzwania stały się impulsem dla parafii bełchatowskiej, aby w realizowaniu służby diakonijnej wyjść poza ciasny krąg własnej grupy konfesyjnej. Wyrazem tego było powołanie najpierw Stowarzyszenia OPIRO (którego członkami są ewangelicy, katolicy i osoby niereligijne), a następnie centrum pracy z młodzieżą pod nazwą Ośrodek Profilaktyki i Rozwoju Osobowości OPIRO. Jego celem jest stworzenie możliwości uczenia się i wypróbowywania nowych wzorców zachowań, alternatywnych wobec zachowań patologicznych.
Budowa ośrodka była możliwa dzięki otrzymaniu dotacji z Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej, a jego projekt dofinansowały Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska w Piotrkowie Trybunalskim oraz miasto Bełchatów.
Ścisła współpraca pomiędzy parafią i działającym od jesieni 1999 roku OPIRO poszerzyła się wiosną 2000 roku o nowego partnera: w nowym obiekcie rozpoczął pracę Ośrodek Pomocy Dzieciom i Rodzinie funkcjonujący w ramach Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (MOPS).
OPIRO zajmuje się dziećmi i młodzieżą w wieku 7-19 lat oraz ich rodzinami. Trafiają tu dzieci przyprowadzane przez rodziców, ale i kierowane przez pedagogów szkolnych i nauczycieli, poradnie profilaktyki i leczenia uzależnień, a także przez MOPS. Są to najczęściej dzieci nastręczające trudności wychowawcze, mające kłopoty w nawiązywaniu kontaktów z rówieśnikami, pochodzące często ze środowisk patologicznych.
Terapia obejmuje naukę rozpoznawania własnych emocji i radzenia sobie z nimi, poprawę relacji interpersonalnych, podnoszenie poczucia własnej wartości, uczenie asertywnych zachowań, radzenia sobie ze stresem, podejmowania decyzji i radzenia sobie z ich konsekwencjami. Spotkania mają też na celu przekazanie wiedzy na temat różnego rodzaju uzależnień oraz rozbudzanie zainteresowań.
W OPIRO realizowane są dwa programy: Młodzieżowa Akademia Umiejętności i MegaCal. W ramach Młodzieżowej Akademii Umiejętności odbywają się spotkania grupowe, indywidualne i rodzinne. Działają także grupy alternatywnego spędzania czasu wolnego: teatralne, plastyczne, muzyczne, wokalno-instrumentalne. Zajęcia te prowadzą wykwalifikowani instruktorzy, psychologowie i pedagodzy. Kierownikiem programu jest pedagog mgr Aleksandra Sztajnert.
Program MegaCal – Młodzieżowe Centrum Aktywności Lokalnej – jako zadanie stawia sobie aktywizowanie młodzieży szkolnej, tworzenie grup młodzieżowych liderów, propagujących twórczy styl życia, a także wspieranie inicjatyw wychodzących od młodzieży. Program ten ma również na celu dotarcie do szkół, gdzie prowadzone są zajęcia warsztatowe, koła zainteresowań oraz organizowane są zloty młodzieży. Kierownikiem tego programu jest mgr Adam Fret. Wszystkie zajęcia w ośrodku są bezpłatne.

KLESZCZÓW
Funkcje grupy diakonijnej w parafii kleszczowskiej spełnia Kolegium Kościelne. W ramach swych skromnych możliwości dotuje osoby potrzebujące. Pomoc niesiona jest również w ramach pracy duszpasterskiej. Parafia obejmuje swą troską również jedną rodzinę z dwójką dzieci, mieszkającą w diasporze. Ks. Krzysztof Góral stara się im pomagać również z własnych funduszy, ale nie zawsze ma takie możliwości.

ŁÓDŹ
Kontakty łódzkiej parafii z miejscowymi luteranami są bardzo bliskie, a ci mają doskonale zorganizowaną Stację Socjalną, która działa przy współpracy rycerskiego zakonu joannitów. Służy ona pomocą wszystkim potrzebującym. Zdaniem ks. Semka Korozy, nie ma więc potrzeby powielania już świetnie zorganizowanej struktury. Podstawowa służba diakonijna realizowana jest w ramach pracy duszpasterskiej. A jeśli zachodzi potrzeba, w luterańskiej Stacji Socjalnej można uzyskać pomoc przy realizacji recept, zmianie opatrunku, można poprosić o pielęgnacyjne wizyty domowe, skorzystać z pośrednictwa przy załatwianiu wizyt lekarskich, opiekunek społecznych, miejsca w Domu Pomocy Społecznej. Jest też wypożyczalnia sprzętu pielęgnacyjnego i rehabilitacyjnego. Podopieczni mogą liczyć na drobne zakupy, spacer czy odwiedziny domowe o charakterze duszpasterskim. Stacja świadczy też usługi transportowe: dowozi chorych do lekarza, na zabiegi, na rehabilitację, a także raz w miesiącu może dowieźć na nabożeństwo.

PSTRĄŻNA I STRZELIN
Parafie w Pstrążnej i Strzelinie są tak małe, że - jak twierdzi ks. Michał Jabłoński - nie ma potrzeby powoływania specjalnej struktury, która zajmowałaby się działalnością diakonijną. Służba ta jest realizowana na zasadzie wzajemnej pomocy zborowników oraz posługi duszpasterskiej.

WARSZAWA
Działająca przy parafii grupa diakonijna, została reaktywowana przed przeszło 20 laty z inicjatywy ówczesnej prezes Kolegium Kościelnego, Irmy Koterowej. W stanie wojennym, gdy z Zachodu napływała regularna pomoc żywnościowa i ubraniowa, diakonia rozdzielała ją potrzebującym. Pomoc ta była kierowana w pierwszej kolejności do rodzin osób internowanych. Poza tym dary były też rozwożone do wszystkich naszych parafii na terenie kraju. Z kolei, gdy przychodziły transporty pomocy medycznej, przy kościele wygospodarowano pomieszczenie, w którym zorganizowany został punkt rozdawnictwa leków z darów.
Obecnie grupa diakonijna liczy około 20 czynnie działających osób. Z okazji świąt przygotowywane są dla podopiecznych paczki żywnościowe: kilkanaście większych, około 50 mniejszych i kilka specjalnych, m.in. dla osób chorych na cukrzycę. Diakonia przygotowuje też z okazji Wielkanocy i Bożego Narodzenia życzenia świąteczne dla blisko 200 osób. Poza tym seniorzy z okazji „okrągłych” rocznic urodzin otrzymują diakonijne życzenia. Listy pisane są też np. do więźniów, którzy usłyszeli o diakonii parafii warszawskiej po wyemitowaniu o niej filmu przez telewizję.
Do osób z diaspory wysyłane są paczki oraz życzenia świąteczne a także pomoc finansowa na zakup żywności. Diakonia niesie też pomoc rzeczową, zaopatrując osoby potrzebujące w pościel, odzież, żywność, środki czystości. Pieniądze na wspomniane akcje uzyskiwane są z kiermaszów odzieżowych i z loterii fantowych. Poza tym dwie osoby korzystają ze stałych zapomóg. Diakonia udziela też kilku rocznie zapomóg losowych.
W okresie Adwentu od kilku lat sprzedawane są świece w ramach akcji Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom – dochód z tej akcji przeznaczony jest m.in. na dofinansowanie wypoczynku wakacyjnego dzieci z ubogich rodzin.
Cotygodniowe dyżury w środy oraz w niedziele po nabożeństwie są okazją do załatwienia bieżących spraw, stwarzają możliwość spotkania i rozmowy przy herbacie. Do zadań diakonii należy też podejmowanie gości parafii.
Ponieważ regularne transporty leków z Zachodu już przestały przychodzić, od kilku lat państwo Prendergast ze Szwajcarii przekazują pieniądze na dofinansowanie zakupu leków osobom potrzebującym takiego wsparcia. Ponadto w miarę możliwości osoby zwracające się do diakonii są zaopatrywane w leki.
Odwiedzanie chorych i samotnych w szpitalach i domach, oraz troska o nich, są chlebem powszednim grupy diakonijnej. Pracę grupy diakonijnej wspiera pracownik socjalny parafii Marzena Matejka. Do jej obowiązków należą m.in. cotygodniowe odwiedziny w Domu Opieki „Betania” w Józefowie. Przygotowuje ona też korespondencję, odwiedza podopiecznych diakonii, przygotowuje comiesięczne rozważania biblijne dla grupy diakonijnej. Obok pracy w diakonii Marzena Matejka kontynuuje studia magisterskie na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w zakresie pedagogiki religijnej i etyki. Przedtem ukończyła w tej samej uczelni 3-letnie studia licencjackie, przygotowujące do pracy socjalnej. Jest zdania, że studia na tym kierunku stają się coraz bardziej popularne. Ponieważ społeczeństwo się starzeje, jest to kierunek z przyszłością, jednak rynek pracy jest mały, ponieważ praca socjalna prowadzona jest metodami tradycyjnymi, bez wykorzystywania możliwości uzyskania dofinansowania ze źródeł pozarządowych czy europejskich. Nie ma więc miejsc pracy zarówno w ośrodkach kościelnych, jak i państwowych państwowych.

ZELÓW
Choć w parafii zelowskiej nie działa formalna grupa diakonijna, cała działalność poszczególnych agend jest w sposób naturalny nastawiona na pomoc bliźniemu.
Diakon zboru Edyta Sęk niesie pocieszenie starszym, chorym i samotnym zarówno w domach jak i w szpitalu. Podczas takich wizyt w razie potrzeby usługuje w zakresie pielęgnacji oraz rozmów duszpasterskich. Każda wizyta jest zwykle połączona z czytaniem Słowa Bożego i modlitwą.
Aktywnie funkcjonuje Koło Kobiet, którego członkinie odwiedzają samotnych i chorych parafian w domach, niosą pociechę z pieśnią, Słowem Bożym i modlitwą, przekazują im kartki z życzeniami, opowiadają o aktualnych wydarzeniach w zborze. Prowadzą też regularne spotkania przy Słowie Bożym w domach kilku starszych parafian.

ŻYCHLIN
W parafii żychlińskiej nie istnieje formalna grupa diakonijna, a pomoc osobom potrzebującym niesiona jest w rodzinie – nie ma osób samotnych nie skoligaconych z członkami parafii. W rodzinie różnie bywa, jednak gdy zagląda choroba lub pojawia się jakiś problem, znajdują się pomocne dłonie.
Ks. Tadeusz Jelinek chciałby utworzyć w parafii punkt diakonijny i zorganizować gabinet dla pielęgniarki lub lekarza, na co parafia znalazła by miejsce. Widzi w tym szansę zapewnienia podstawowej opieki medycznej, jaką można by objąć nie tylko zborowników, ale mieszkańców pobliskich wsi. W Żychlinie i Janowicach nie ma bowiem „państwowego” gabinetu lekarskiego. Jedyny w okolicy lekarz przyjmuje prywatnie, co się wiąże z kosztami, a mieszkańcy Żychlina i okolic są ubodzy. Często nie stać ich na wykupienie lekarstw, co w przypadku chorób przewlekłych jest bardzo kosztowne.

Wydawnictwa w naszej księgarni

Jednota nr 1/2017


W JEDNOCIE nr 1/2017 m.in.: omówienie zasady sola scriptura we współczesnej refleksji Światowej Federacji Luterańskiej, recenzja ekumenicznego przekładu Starego Testamentu

"Śladami braci..."


Polecamy nowość w "Bibliotece JEDNOTY": bogato ilustrowany przewodnik Joanny Szczepankiewicz-Battek "Śladami braci czeskich i morawskich po Polsce".

Porównanie wyznań


„Porównanie wyznań” prezentuje w czytelnej formie doktrynę czterech Kościołów: ewangelicko-augsburskiego, ewangelicko-reformowanego, prawosławnego

Człowiek z Noyon


Książka poświęcona jest Janowi Kalwinowi. Jest to zbiór artykułów publikowanych w piśmie religijno społecznym „Jednota”, które prezentują

 
   Copyright © 2007-2017
   Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP.
   All Rights Reserved. Designed by kru

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

To niewielkie informacje, nazywane ciasteczkami (z ang. cookie – ciastko), wysyłane przez serwis internetowy, który odwiedzamy i zapisywane na urządzeniu końcowym (komputerze, laptopie, smartfonie), z którego korzystamy podczas przeglądania stron internetowych.

W „cookies”, składających się z szeregu liter i cyfr, znajdują się różne informacje niezbędne do prawidłowego funkcjonowania serwisów internetowych, np. tych wymagających autoryzacji – m.in. podczas logowania do konta pocztowego czy sklepu internetowego.

Więcej: http://wszystkoociasteczkach.pl

Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP
Al. "Solidarności" 76A, 00-145, Warszawa
mazowieckie, Polska
mail: reformowani@reformowani.pl
Telefon: 48 22 831-45-22 Faks: 48 22 831-08-27